Μπορεί η Ελλάδα να αναστρέψει την κατάσταση στην Λιβύη

Του Κωνσταντίνου Κύπριου*

Η Τουρκία συνεχίζει τις προσπάθειες της να αναβαθμιστεί σε περιφερειακή δύναμη και αυτό αποτελεί πλέον αδιαμφισβήτητο γεγονός. Η ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων, η δημιουργία βάσεων, η αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων σε χώρες και η συνεχιζόμενη ανάπτυξη δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο συνιστούν μια στρατηγική ελέγχου της και εγκαθίδρυσης της ως κυρίαρχη δύναμη. Ως αποτέλεσμα η απειλή για τα ελληνικά συμφέροντα στην περιοχή είναι πλέον σαφή.

Μπορεί, όμως, η Ελλάδα να ανατρέψει αυτή την κατάσταση. Για να συμβεί κάτι τέτοιο, θα απαιτηθεί μια ευθεία και σταθερή στρατηγική αντιπαράθεσης με την Τουρκία, αντίστοιχη σε ένταση με τον Ψυχρό Πόλεμο μεταξύ ΗΠΑ και Σοβιετικής Ένωσης.

Το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι η δημιουργία υποδομών και στρατιωτικών μονάδων με ικανότητες που να μπορούν να ανταγωνιστούν επάξια τις τουρκικές κινήσεις στο Αιγαίο αλλά και στην Ανατολική Μεσόγειο. Η ανάπτυξη αντιαεροπορικών συστημάτων περιοχής και η ενίσχυση της αεροπορικής ισχύος αποτελούν κρίσιμα σημεία εκκίνησης.

Το δεύτερο βήμα αφορά την παροχή στρατιωτικής και οικονομικής υποστήριξης σε συμμάχους στην περιοχή — στην προκειμένη περίπτωση, στις δυνάμεις του Χαφτάρ στη Λιβύη. Μια τέτοια υποστήριξη αποδεικνύει έμπρακτα τη δέσμευση της Ελλάδας και ενισχύει ουσιαστικά τον αποδέκτη, προσφέροντάς του τα μέσα να αντέξει σε μια παρατεταμένη σύρραξη.

Υπάρχει διαθέσιμο απόθεμα οπλικών συστημάτων που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί, αν και θέμα παραμένει το γεγονός ότι δεν πρόκειται για ελληνικά συστήματα· συνεπώς, απαιτείται σχετική άδεια από τη χώρα κατασκευής. Το ζήτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχει πολιτική βούληση, αλλά κατά πόσο η Ελλάδα είναι διατεθειμένη να εισέλθει σε έναν ενεργό ανταγωνισμό με την Τουρκία στην ανατολική μεσόγειο.

Δεδομένων των τουρκικών ενεργειών, ο ανταγωνισμός μεταξύ τους δεν αποτελεί πλέον επιλογή αλλά αναγκαιότητα. Η Ελλάδα, αντιμετωπίζοντας την όλο και πιο εμφανή γεωπολιτική περικύκλωση καλείται πλέον να αντιδράσει αποφασιστικά.

Συνεπώς, απαιτείται συλλογική κινητοποίηση. Η κοινωνία πρέπει να ενισχυθεί, η οικονομία να αποκτήσει στρατηγικό προσανατολισμό, οι Ένοπλες Δυνάμεις να ενδυναμωθούν ουσιαστικά και οι διεθνείς σχέσεις να εμβαθύνουν. Μόνο έτσι μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η πρόκληση και να διαφυλαχθούν τα εθνικά συμφέροντα.

*Κωνσταντίνος Κύπριος

Στρατηγικός Αναλυτής