«Πράσινα» πλοία και «Χάσμα αναγνώρισης»

Εκθεση της Rightship αναδεικνύει μια πραγματικότητα και καταγράφει τις «ευθύνες» στην απεξάρτηση τηςναυτιλίας από τον άνθρακα. Απογοητευμένοι οι πλοιοκτήτες που επενδύουν σε ασφαλέστερα πλοία

Ετυποσιακά είναι τα ευρήματα έκθεσης της εξειδικευμένης εταιρείας αξιολόγησης RightShip, η οποία αναδεικνύει μια πραγματικότητα η οποία μέχρι τώρα δεν ήταν απολύτως σαφής σε ό,τι αφορά την «ευθύνη» όλων των πλευρών στην απεξάρτηση της ναυτιλίας από τον άνθρακα.

Η έκθεση 37 σελίδων που δημοσίευσε η RightShip υπογραμμίζει ότι μπορεί όλο και περισσότερο οι πλοιοκτήτες να επενδύουν σε πιο σύγχρονα, ασφαλή και «πράσινα» πλοία, ωστόσο οι επενδύσεις αυτές τις περισσότερες φορές δεν «αναγνωρίζονται» στην πράξη από τους ναυλωτές, καθώς στη μεγάλη τους πλειονότητα φαίνεται να κινούνται
πρωτίστως με βασικό κριτήριο το κόσστος της ναύλωσης και λιγότερο την «ποιότητα» του πλοίου.

Το περιεχόμενο της έκθεσης αποτυπώνει την αυξανόμενη απογοήτευση των πλοιοκτητών που επενδύουν σε ασφαλέστερα και πιο «πράσινα» πλοία χωρίς όμως να βλέπουν αντίστοιχη εμπορική ανταμοιβή και κάνει λόγο για ένα «χάσμα αναγνώρισης».

Μόλις 27%των ναυλωτών που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσαν ότι προσφέρουν καλύτερους όρους ναύλωσης για πλοία με υψηλότερες περιβαλλοντικές και ασφαλέστερες επιδόσεις.

Η μελέτη, που εκπονήθηκε σε συνεργασία με τη ναυτιλιακή συμβουλευτική εταιρεία Thetius, δείχνει πως ενώ το 73%των πλοιοκτητών επενδύει πάνω από τα ελάχιστα πρότυπα ασφάλειας, το 60% επιτυγχάνει καλύτερες επιδόσεις στη βιωσιμότητα και το 67% ξεπερνά τα βασικά κριτήρια ευημερίας πληρωμάτων, μόλις ένα τέταρτο των ναυλωτών δηλώνει πρόθυμο να πληρώσει επιπλέον για να ναυλώσει αυτά τα πλοία.

Τα στενά περιθώρια κέρδους, οι σύντομες προθεσμίες και οι πιεστικές απαιτήσεις παράδοσης επηρεάζουν σημαντικά την ικανότητα των ναυλωτών να επιλέγουν πλοία που πληρούν υψηλότερα πρότυπα ESG (Περιβάλλον, Κοινωνία, Διακυβέρνηση) , σύμφωνα με την έκθεση.

Ο Steen Lund, διευθύνων σύμβουλος της RightShip, σημειώνει πως για να προχωρήσουμε μπροστά πρέπει «να επικεντρωθούμε στην εναρμόνιση των προτύπων και στην κάλυψη των υφιστάμενων κενών, ανεβάζοντας τον πήχη από κοινού και όχι μεμονωμένα».

Οπως τονίζει, η πραγματική πρόοδος θα έρθει μόνο μέσα από συνεργασία: πλοιοκτήτες, διαχειριστές, ναυλωτές, τερματικοί σταθμοί, ρυθμιστικές αρχές και πάροχοι τεχνολογίας πρέπει να δημιουργήσουν ένα ενιαίο πρότυπο για το τι σημαίνει «καλό» στη ναυτιλία.

Υπάρχει ωστόσο και η πλευρά των ναυλωτών, οι οποίοι επικαλούνται την έλλειψη επίσημου θεσμικού πλαισίου, δικαιολογώντας έτσι τη στάση τους.

«Οι πλοιοκτήτες λένε: Πληρώστε μου ένα πριμ για το πιο πράσινο πλοίο. Εντάξει. Ομως, δυστυχώς, σήμερα δεν υπάρχει παγκόσμιο ρυθμιστικό ή εμπορικό σύστημα που να επιτρέπει στους τελικούς πελάτες να πληρώνουν για το συνολικό αποτύπωμα εκπομπών – συμπεριλαμβανομένων αυτών από τη ναυτιλία. Ετσι, το πρόβλημα μετακυλίεται σε εμάς» δηλώνει στην έκθεση ο Prashanth Athipar, επικεφαλής θαλάσσιας ασφάλειας και τεχνικών θεμάτων στον μεταλλευτικό κολοσσό ΒΗΡ.

Αλλος ναυλωτής που συμμετείχε στην έρευνα επισήμανε ότι στις κατακερματισμένες αγορές οι συναλλαγές συχνά καταλήγουν να έχουν καθαρά χρηματοοικονομικό χαρακτήρα, αφήνοντας εκτός συζήτησης τις παραμέτρους ESG.

Η έκθεση της RightShip κάνει λόγο για ένα ξεκάθαρο παράδοξο: «Αν και η ασφάλεια αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως μη διαπραγματεύσιμη αξία, στην πράξη λειτουργεί περισσότερο ως ελάχιστο επίπεδο, παρά ως παράγοντας διαφοροποίησης. Μόλις ένα πλοίο θεωρηθεί περασμίνο αρκετά ασφαλές “, η απόφαση τείνει να βασίζεται ξανά
στο κόστος και στη διαθεσιμότητα».

Αυτό οδηγεί σε ένα «χάσμα αναγνώρισης», όπως το ονομάζει η RightShip, για τους πλοιοκτήτες που έχουν επενδύσει σε προηγμένα συστήματα ασφάλειας ή τεχνολογίες μείωσης κινδύνου, αλλά σπάνια βλέπουν αυτές τις προσπάθειες να επιβραβεύονται εμπορικά.

«Αν οι πλοιοκτήτες διαπιστώνουν συνεχώς ότι δεν αποκομίζουν ουσιαστικά οφέλη από το να υπερβαίνουν τα ελάχιστα πρότυπα, η λογική επιλογή για πολλούς θα είναι να περιοριστούν στη βασική συμμόρφωση» προειδοποιεί η RightShip.

«Αυτό εγκυμονείτον κίνδυνο ενός αγώνα προς τα κάτω ”, όπου οι εμπορικές πιέσεις καταπνίγουν τα κίνητρα για καινοτομία ή επενδύσεις σε υψηλότερα πρότυπα».

Christopher Saunders, επικεφαλής ναυτιλιακών θεμάτων της RightShip, συνοψίζει ότι η φιλοδοξία δεν έχει ακόμη φθάσει στο γραφείο των ναυλώσεων.

Οι πλοιοκτήτες επενδύουν σε ασφαλέστερες λειτουργίες, χαμηλότερες εκπομπές και καλύτερη ευημερία πληρωμάτων, αλλά τα σήματα που χρησιμοποιούν οι ναυλωτές για να λάβουν αποφάσεις παραμένουν κατακερματισμένα, προσθέτει ο εκπρόσωπος της RightShip.

«Η έκθεσή μας δείχνει τον δρόμο για τη λύση: να συμφωνήσουμε τι σημαίνει περασμένο καλό ”, να καταστήσουμε τα δεδομένα αξιόπιστα για λήψη αποφάσεων και να επιβραβεύουμε την ηγεσία με πραγματικά εμπορικά πλεονεκτήματα» υπογραμμίζει.

Επισημαίνεται ότι οι πλοιοκτήτες μέσω των θεσμικών τους οργάνων πολύ συχνά αναφέρονται στον κομβικό ρόλο των ναυλωτών στην προσπάθεια απεξάρτησης της ναυτιλίας από τον άνθρακα αλλά και των επενδύσεων εν γένει σε πιο σύγχρονα πλοία, καθώς είναι αυτοί που επιλέγουν τελικά ποιο πλοίο θα ναυλώσουν.

ΤΟ ΒΗΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ