Στη συνάντηση αυτή, που θα πραγματοποιηθεί στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, θα πάρουν μέρος υπουργοί από το Μπαχρέιν, το Κουβέιτ, το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, έπειτα από εβδομάδες εντάσεων αναφορικά με το Στενό του Ορμούζ, στο οποίο η κυκλοφορία των πλοίων έχει αποκατασταθεί μόνο εν μέρει παρά το πρωτόκολλο συμφωνίας ΗΠΑ- Ιράν για τον τερματισμό του πολέμου.

Η βρετανική υπηρεσία ασφάλειας της ναυσιπλοΐας UKMTO ανακοίνωσε νωρίτερα σήμερα ότι δεξαμενόπλοιο χτυπήθηκε από άγνωστο βλήμα στα ανοικτά του Ομάν.

Από την πλευρά του ο ειδησεογραφικός ιστότοπος Axios μετέδωσε ότι οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν εκτόξευσαν τουλάχιστον δύο πυραύλους εναντίον εμπορικών πλοίων που διέρχονταν από το Στενό.

«Στην περιοχή του Κόλπου το Μπαχρέιν, το Κουβέιτ, το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έγιναν άμεσα στόχοι ιρανικών επιθέσεων αυτή την άνοιξη», δήλωσε ο Βέλγος υπουργός Εξωτερικών Μαξίμ Πρεβό πριν τη συνάντηση. «Η σταθερότητά τους και η δική μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένες. Αυτό υπερβαίνει κατά πολύ το Στενό του Ορμούζ, όσο κρίσιμης σημασίας κι αν είναι αυτό για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης», πρόσθεσε.

Ο Τραμπ επικρίνει το ΝΑΤΟ

Το Ιράν απέκλεισε το Στενό του Ορμούζ μετά τα αμερικανοϊσραηλιά πλήγματα εναντίον του στις 28 Φεβρουαρίου. Παρά την προκαταρκτική συμφωνία στην οποία κατέληξαν Τεχεράνη και Ουάσινγκτον στα μέσα Ιουνίου οι διελεύσεις από το Στενό παραμένουν δύσκολες, οδηγώντας σε άνοδο τις τιμές του πετρελαίου, το κόστος αποστολής και προκαλώντας πίεση στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, που αναμένεται αργότερα σήμερα στην Άγκυρα, έχει επικρίνει επανειλημμένα τους συμμάχους του στο ΝΑΤΟ για την απροθυμία τους να συμβάλλουν στις προσπάθειες επαναλειτουργίας της πλωτής οδού.

Από την πλευρά τους οι ευρωπαϊκές χώρες τονίζουν ότι δεν θέλουν να συρθούν στον πόλεμο, τον οποίο ξεκίνησαν οι ΗΠΑ χωρίς τις συμβουλευθεί, αλλά δηλώνουν έτοιμες να συνδράμουν στην εγγύηση της ασφάλειας του Στενού μετά το τέλος των εχθροπραξιών.

Η Γαλλία και η Βρετανία ηγούνται των προσπαθειών συγκρότησης ενός συνασπισμού, στον οποίο θα συμμετέχουν περίπου 12 χώρες, ο οποίος θα διασφαλίζει την ασφαλή διέλευση από το Στενό του Ορμούζ αφού αποκλιμακωθεί η ένταση ή επιλυθεί η σύγκρουση, αν και οποιαδήποτε μακροπρόθεσμη συμφωνία θα απαιτούσε τελικά τη συναίνεση του Ιράν.

Η Τεχεράνη έχει επισημάνει επανειλημμένα ότι είναι αντίθετη σε οποιαδήποτε ξένη παρουσία στην περιοχή και την προηγούμενη εβδομάδα απέρριψε δηλώσεις του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν ο οποίος υπονόησε ότι η αποστολή αυτή θα προχωρήσει.

Διπλωμάτες λένε ότι το Παρίσι και το Λονδίνο ελπίζουν να ανακοινώσουν τις επόμενες ημέρες μια αρχική αποστολή στον Κόλπο του Ομάν, γειτονική θαλάσσια οδό που συνδέει την Αραβική Θάλασσα με το Στενό του Ορμούζ.

«Το Σουλτανάτο του Ομάν έχει συμφωνήσει να συνεργαστεί με τη Βρετανία και τη Γαλλία για να διασφαλίσει ότι τα χωρικά του ύδατα είναι ασφαλή για τη ναυσιπλοΐα», ανέφερε κοινή ανακοίνωση της Βρετανίας και της Γαλλίας που εκδόθηκε στις 3 Ιουλίου.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το άρθρο ΝΑΤΟ: Συζητήσεις με συμμάχους στον Κόλπο για τα Στενά του Ορμούζ εμφανίστηκε πρώτα στο Maritimes.

Νωρίτερα υπήρξαν αναφορές ότι οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν εκτόξευσαν στη διάρκεια της νύκτας πυραύλους εναντίον πλοίων που διέρχονταν από το στρατηγικής σημασίας Στενό του Ορμούζ.

Είναι η πρώτη φορά που πλοίο του Κατάρ, το οποίο ενεργεί ως μεσολαβητής στις συνομιλίες Ιράν- ΗΠΑ, γίνεται στόχος επίθεσης από την αρχή του πολέμου στη Μέση Ανατολή στις 28 Φεβρουαρίου.

Το πλοίο Al Rekayyat, που μετέφερε υγροποιημένο φυσικό αέριο, εξέπεμψε σήμα κινδύνου ζητώντας βοήθεια αφού χτυπήθηκε στην αριστερή πλευρά του, ανέφερε μία από τις πηγές, προσθέτοντας ότι το πλήρωμα είναι ασφαλές. Ωστόσο το μηχανοστάσιο του πλοίου έχει τυλιχθεί στις φλόγες και καθώς ήταν γεμάτο καπνό το πλήρωμα δεν μπόρεσε να εκτιμήσει περαιτέρω ζημιές, πρόσθεσαν οι πηγές. Το συμβάν αυτό υπογραμμίζει τους κινδύνους που παραμένουν για τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, παρά τις προβλέψεις για ασφαλή διέλευση που περιλαμβάνονται στο πρωτόκολλο συμφωνίας μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης.

Η επιδίωξη του Ιράν να ελέγχει τις διελεύσεις από αυτή τη θαλάσσια οδό, από την οποία περνά υπό κανονικές συνθήκες το ένα πέμπτο των παγκόσμιων εξαγωγών υδρογονανθράκων, είναι μια από τις σοβαρότερες συνέπειες του πολέμου.

«Τώρα, αν χρησιμοποιούμε τα 100% ασφαλή ιρανικά ύδατα, αυτό σημαίνει ότι συναλλασσόμαστε με τους Ιρανούς και παραδεχόμαστε ότι το Στενό του Ορμούζ είναι υπό τον έλεγχό τους. Αν περάσουμε από (την περιοχή του Στενού που ελέγχεται) από τις ΗΠΑ και το Ομάν, τότε κινδυνεύεις να χτυπηθείς», σχολίασε μία από τις πηγές. «Αν οι ΗΠΑ σου δώσουν άδεια να περάσεις, αλλά κάτι συμβεί στον δρόμο τότε λένε ‘είναι δική σου απόφαση να συνεχίσεις τον πλου ή να επιστρέψεις», πρόσθεσε.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το άρθρο Στενά του Ορμούζ: LNG tanker του Κατάρ υπέστη σοβαρές ζημιές όταν χτυπήθηκε από βλήμα εμφανίστηκε πρώτα στο Maritimes.

Οι δημοπρασίες του ΔΕΣΦΑ αφορούν την δέσμευση δυναμικότητας στον Κάθετο Διάδρομο για την περίοδο 2026-2027. Η δυναμικότητα που καταχωρήθηκε στην Atltantic see είναι της τάξεως των 13.000 mwh ημερησίως ή 4,7 twh σε ετήσια βάση.
Σημειώνεται ακόμη ότι: Η συμμετοχή του σχήματος δίνει ένα θετικό σήμα, ώστε ο Κάθετος Διάδρομος να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη εμπορική ελκυστικότητα και λειτουργική αποτελεσματικότητα.

Ενώ είναι και ένα ξεκάθαρο μήνυμα της κοινοπραξίας ότι επιδιώκει να συνάψει βραχυχρόνιες συμφωνίες για την τροφοδοσία της ευρύτερης περιοχής με Αμερικανικό LNG, αξιοποιώντας τον Κάθετο Διάδρομο πριν το 2030, όπως ανακοινώθηκε και στη συνέντευξη Τύπου που έδωσαν πριν μερικές μέρες ο διευθύνων σύμβουλος της ATLANTIC SEE LNG Trade, Αλέξανδρος Εξάρχου και ο πρόεδρος της εταιρείας Κωνσταντίνος Ξιφαράς, σημειώνεται σε σχετική ανακοίνωση.

Το άρθρο Συμμετοχή της Atltantic see LNG Trade στις δημοπρασίες για τον Κάθετο Διάδρομο εμφανίστηκε πρώτα στο Maritimes.

Συγκεκριμένα, όπως έγινε γνωστό από τον Διαχειριστή, στις ετήσιες δημοπρασίες για την κατανομή δυναμικότητας μεταφοράς προς τη Βουλγαρία μέσω του Σημείου Διασύνδεσης Σιδηροκάστρου, που ολοκληρώθηκαν σήμερα δεσμεύτηκε περισσότερο από το 45% της συνολικά προσφερόμενης δυναμικότητας για τα επόμενα τέσσερα έτη αερίου.

«Το αποτέλεσμα ενισχύει τις θετικές προοπτικές για τις εξαγωγές μέσω του Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου και εδραιώνει περαιτέρω τη θέση της Ελλάδας ως βασικής περιφερειακής ενεργειακής πύλης», αναφέρει ο ΔΕΣΦΑ.

Σημειώνει ακόμη ότι ιδιαίτερα ισχυρή ήταν η ζήτηση για εξαγωγική δυναμικότητα στο Σημείο Διασύνδεσης Σιδηροκάστρου, όπου δεσμεύτηκε το 46% της προσφερόμενης δυναμικότητας για τα έτη αερίου 2026/2027-2029/2030 και το 26% για το 2030/2031, ενώ έχουν πραγματοποιηθεί δεσμεύσεις δυναμικότητας έως και το έτος αερίου 2040/2041.

«Τα αποτελέσματα αυτά αναδεικνύουν τη στρατηγική σημασία του ελληνικού συστήματος μεταφοράς φυσικού αερίου, αντανακλώντας τη διαρκή εμπιστοσύνη της αγοράς στον μακροπρόθεσμο ρόλο του για την ενίσχυση της περιφερειακής ενεργειακής ασφάλειας και τη διευκόλυνση των διασυνοριακών ροών φυσικού αερίου στη Νοτιοανατολική Ευρώπης», αναφέρει ο Διαχειριστής.

Το άρθρο Σημαντικό ενδιαφέρον για εξαγωγές φυσικού αερίου μέσω του ελληνικού συστήματος εμφανίστηκε πρώτα στο Maritimes.

Όπως επισημαίνει η Επιχείρηση:

Οι βελτιωμένες αξιολογήσεις του Ομίλου ΔΕΗ από το CDP αντανακλούν τη συνεχή πρόοδο του Ομίλου στην ενσωμάτωση κριτηρίων βιωσιμότητας στη στρατηγική και τη λειτουργία του, ενισχύοντας ταυτόχρονα την εμπιστοσύνη των επενδυτών και των λοιπών ενδιαφερόμενων μερών.

Η διατήρηση της βαθμολογίας «Β» στην Κλιματική Αλλαγή επιβεβαιώνει τη συνέπεια του Ομίλου ΔΕΗ στην ενίσχυση της ποιότητας και της πληρότητας των γνωστοποιήσεών του, σε ένα πλαίσιο αξιολόγησης που καθίσταται κάθε χρόνο πιο απαιτητικό, με αυξανόμενο αριθμό εταιρειών του κλάδου να συμμετέχουν στη διαδικασία του CDP.

Παράλληλα, η σημαντική αναβάθμιση κατά τρεις βαθμίδες στη θεματική της Ασφάλειας Υδάτων, από «D» σε «B-», αποτυπώνει την πρόοδο του Ομίλου στη διαχείριση υδάτινων πόρων, την αξιολόγηση σχετικών κινδύνων και ευκαιριών, καθώς και τη συστηματική ενίσχυση των διαδικασιών παρακολούθησης και γνωστοποίησης στοιχείων.

Η ένταξη του Ομίλου ΔΕΗ στην «A List» της Αξιολόγησης Δέσμευσης Προμηθευτών (Supplier Engagement Assessment – SEA) αναγνωρίζει τη συστηματική ενσωμάτωση κριτηρίων βιωσιμότητας στη διαχείριση της εφοδιαστικής αλυσίδας και τη συνεργασία με τους προμηθευτές για τη μείωση των έμμεσων εκπομπών (Scope 3).

Ο διεθνής Οργανισμός CDP θεωρείται παγκόσμιο πρότυπο περιβαλλοντικής αναφοράς, αξιολογώντας το 2025 περισσότερες από 23.000 εταιρείες, οργανισμούς, κράτη, περιφέρειες και πόλεις σε όλη την υφήλιο. Από την ίδρυσή του το 2000, ο CDP συλλέγει και αξιολογεί δεδομένα σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που προκαλούν, σε παγκόσμιο επίπεδο, οι επιχειρήσεις και τα κράτη στους τομείς της κλιματικής αλλαγής, των δασών και της διαχείρισης υδάτων, αποτελώντας τη μεγαλύτερη περιβαλλοντική βάση δεδομένων στον κόσμο.

Τα τελευταία χρόνια, η ΔΕΗ υλοποιεί με συνέπεια τον στρατηγικό μετασχηματισμό της, με βασικούς άξονες τη βιώσιμη ανάπτυξη και την ενεργειακή μετάβαση, με σταθερή προτεραιότητα την απολιγνιτοποίηση έως το τέλος του 2026. Στο πλαίσιο του επικαιροποιημένου Στρατηγικού Σχεδίου για την περίοδο 2026-2030, ο Όμιλος ενισχύει τις επενδύσεις σε έργα Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), ευέλικτης παραγωγής, αποθήκευσης ενέργειας και σύγχρονων ενεργειακών υποδομών, αξιοποιώντας παράλληλα καινοτόμες και ψηφιακές τεχνολογίες σε όλο το εύρος των δραστηριοτήτων του.

Το 2025, το 87% των συνολικών επενδύσεων ύψους 2,8 δισ. ευρώ ήταν σε ΑΠΕ, ευέλικτη παραγωγή, στην επέκταση και τον εκσυγχρονισμό των δικτύων διανομής, που αποτελούν βασικούς πυλώνες του στρατηγικού μετασχηματισμού του Ομίλου. Παράλληλα, ο Όμιλος αναπτύσσει καινοτόμες ενεργειακές λύσεις προστιθέμενης αξίας για τους πελάτες, στηρίζοντας τον εξηλεκτρισμό και την ψηφιακή μετάβαση.
Στόχος του Ομίλου είναι η δημιουργία κοινωνικοοικονομικής διαμοιραζόμενης αξίας, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες όλων των ενδιαφερόμενων μερών και συμβάλλοντας παράλληλα στην επίτευξη των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών.

Το άρθρο Βελτιωμένες επιδόσεις στην αξιολόγηση του CDP για κλίμα, ύδατα και εφοδιαστική αλυσίδα εμφανίστηκε πρώτα στο Maritimes.

Το συνολικό έργο APOLLOCO₂ έχει ενταχθεί στα Έργα Κοινού Ενδιαφέροντος (PCI) της ΕΕ και απευθύνεται σε βιομηχανίες που δεν έχουν τεχνολογικά τη δυνατότητα να μειώσουν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται από το κόστος των εκπομπών αυτών.

Η λύση που επιλέγεται είναι η δέσμευση του διοξειδίου, η μεταφορά του με αγωγούς στις εγκαταστάσεις του ΔΕΣΦΑ στη Ρεβυθούσα όπου θα υγροποιείται, θα φορτώνεται σε πλοία και θα μεταφέρεται στον Πρίνο για αποθήκευση σε βάθος 2500-3600 μέτρων, στο εξαντλημένο κοίτασμα του Πρίνου.

Την περασμένη εβδομάδα υπεγράφη από τον ΔΕΣΦΑ και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η Συμφωνία Επιχορήγησης ύψους 169,3 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Καινοτομίας (Innovation Fund), για την κατασκευή της μονάδας υγροποίησης, προσωρινής αποθήκευσης και εξαγωγής CO₂ στη Ρεβυθούσα. Υπενθυμίζεται ότι στη νησίδα αυτή εισάγεται, αποθηκεύεται και αεριοποιείται υγροποιημένο φυσικό αέριο το οποίο διακινείται σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία και χρειάζεται ενέργεια για να θερμανθεί, και αεριοποιηθεί προκειμένου να εισαχθεί στους αγωγούς μεταφοράς. Η ψύξη του διοξειδίου του άνθρακα προκειμένου να υγροποιηθεί θα γίνεται αξιοποιώντας την κρυογενική υποδομή της Ρεβυθούσας, μειώνοντας έτσι σημαντικά την κατανάλωση ενέργειας και το λειτουργικό κόστος. Ο ΔΕΣΦΑ πρόκειται επίσης να αναπτύξει αγωγούς μεταφοράς του διοξειδίου του άνθρακα από βιομηχανίες της περιοχής προς τη Ρεβυθούσα.

Στην άλλη άκρη της αλυσίδας, προχωρά η τεχνική και χρηματοδοτική ωρίμανση της υπόγειας αποθήκης στον Πρίνο. Τα επόμενα βήματα είναι η έγκριση από τη Ρυθμιστική Αρχή και η υλοποίηση των δύο φάσεων του market test (μη δεσμευτική και δεσμευτική) προκειμένου μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2027 να ληφθεί η τελική επενδυτική απόφαση. Εν τω μεταξύ η νέα εξέδρα που θα εγκατασταθεί στην περιοχή βρίσκεται στο Πέραμα για εργασίες προκειμένου στις αρχές του έτους να ξεκινήσουν οι πρώτες από τις 6 συνολικά γεωτρήσεις εισπίεσης διοξειδίου του άνθρακα στον Πρίνο.

Η υπόγεια αποθήκη και τα συνοδά έργα έχουν εξασφαλίσει επίσης εθνικές και Κοινοτικές επιχορηγήσεις, ύψους 120 εκατ. από το Connecting Europe Facility και 150 εκατ. από το εθνικό και το αναπτυξιακό Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, ποσό στο οποίο περιλαμβάνονται 75 εκατ. από το Ταμείο Ανάκαμψης. Δηλαδή έχουν εξασφαλιστεί 270 εκατ. από το 1 δισ. ευρώ που είναι η συνολική επένδυση.

Τα δύο έργα σε Ρεβυθούσα και Πρίνο λειτουργούν και ανεξάρτητα, δηλαδή με διοξείδιο και από άλλες πηγές. Το κατ αρχήν ενδιαφέρον από τη ελληνική αγορά υπερκαλύπτει το δυναμικό αποθήκευσης που θα αναπτυχθεί σε δύο φάσεις (1 εκατ. τόνοι ετησίως αρχικά και 2,8 εκατ. τελικά), καθώς η EnEarth έχει υπογράψει 15 μη δεσμευτικά Μνημόνια Κατανόησης για 6,12 εκατομμύρια τόνους CO2 με βιομηχανίες που δεν είναι δυνατό να μειώσουν τις εκπομπές τους μέσω της αλλαγής καυσίμου.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το άρθρο Στην τελική ευθεία η έναρξη γεωτρήσεων για αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα στον Πρίνο εμφανίστηκε πρώτα στο Maritimes.

Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων επισημάνθηκε ότι οι θαλάσσιες μεταφορές, οι λιμενικές υποδομές, η ναυπηγική βιομηχανία και η ενεργειακή ασφάλεια αναμένεται να αποτελέσουν κρίσιμους παράγοντες διαμόρφωσης των διεθνών ισορροπιών και των στρατηγικών επιλογών των κρατών κατά τα επόμενα 25 χρόνια.

Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον ρόλο της Ελλάδας, που αναδεικνύεται σε κρίσιμο γεωστρατηγικό κόμβο για το ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου, καθώς οι διεθνείς ανακατατάξεις και οι νέες προκλήσεις ασφαλείας επαναπροσδιορίζουν τη σημασία των λιμένων, των υποδομών και της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Αυτό αποτέλεσε και το κεντρικό συμπέρασμα της συζήτησης που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Athens Defence Conference, με τη συμμετοχή της προέδρου του Αθηναϊκού και Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων ΑΠΕ-ΜΠΕ, ‘Αριας Αγάτσα, του πρέσβη της Γερμανίας στην Ελλάδα, Ανδρέα Κιντλ, της πρέσβειρας της Νορβηγίας, Harriet Elisabeth Berg, και του προέδρου των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη. Στη συζήτηση συμμετείχαν επίσης, από το ΕΛΙΑΜΕΠ, ο Παναγιώτης Τσάκωνας, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Σπουδών Ασφάλειας και Ανάλυσης Εξωτερικής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και επικεφαλής του Προγράμματος Εξωτερικής Πολιτικής και Ασφάλειας, καθώς και ο καθηγητής Ενεργειακής Γεωπολιτικής Μιχάλης Μαθιουλάκης.

-Η στρατιωτική κινητικότητα αναβαθμίζει τον ρόλο των ελληνικών λιμένων-

Ανοίγοντας τη συζήτηση, η κ. Αγάτσα υπογράμμισε ότι «διανύουμε μια εποχή έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων και κρίσεων, καθώς η Ανατολική Μεσόγειος αποτελεί το επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος».

Όπως τόνισε, μέσα σε αυτό το ιδιαίτερα ρευστό περιβάλλον, η Ελλάδα έχει μετεξελιχθεί «από γεωγραφικό σύνορο σε έναν αναντικατάστατο πυλώνα σταθερότητας».

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τον ρόλο των ελληνικών λιμένων στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής στρατιωτικής κινητικότητας, ο πρέσβης της Γερμανίας στην Ελλάδα, Ανδρέας Κιντλ, ανέδειξε τη σημασία της εφαρμογής του ευρωπαϊκού σχεδίου στρατιωτικής κινητικότητας, επισημαίνοντας ότι οι σύγχρονες υποδομές αποτελούν πλέον κρίσιμο παράγοντα αποτροπής και άμυνας.

Το Ευρωπαϊκό Σχέδιο Στρατιωτικής Κινητικότητας (EU Military Mobility) είναι μια πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ξεκίνησε το 2018 και ενισχύθηκε σημαντικά μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022.

Συχνά αποκαλείται και «στρατιωτική Σένγκεν» (Military Schengen), καθώς στόχος του είναι να επιτρέπει τη γρήγορη και χωρίς γραφειοκρατικά εμπόδια μετακίνηση στρατευμάτων και στρατιωτικού εξοπλισμού σε όλη την Ευρώπη.

«Η Γερμανία έως το 1989 ήταν κράτος συνόρων. Σήμερα έχει μετατραπεί σε κράτος διέλευσης. Οι δρόμοι, οι γέφυρες και οι υποδομές μας πρέπει να μπορούν να υποστηρίξουν τη μετακίνηση έως και 800.000 στρατιωτών και 200.000 οχημάτων προς την ανατολική Ευρώπη», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η χώρα του έχει επενδύσει σημαντικά κεφάλαια στις σχετικές υποδομές.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο λιμάνι του Bremerhaven, που χρησιμοποιείται για τη διακίνηση βαρέων φορτίων, οχημάτων, εμπορευματοκιβωτίων και στρατιωτικού υλικού, υπογραμμίζοντας ότι το ΝΑΤΟ αναγνωρίζει πλήρως τον αυξανόμενο στρατηγικό ρόλο της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Γνωρίζουμε πολύ καλά τη σημασία της Ελλάδας και την αναγκαιότητα της στρατιωτικής κινητικότητας. Μοιραζόμαστε τις ίδιες ανησυχίες για την ασφάλεια των θαλάσσιων οδών και είμαστε έτοιμοι να συνεργαστούμε ακόμη στενότερα με την Ελλάδα στην Ανατολική Μεσόγειο», σημείωσε, υπενθυμίζοντας την ενεργή γερμανική παρουσία σε επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ και τις κοινές δράσεις με τις ελληνικές αρχές.

-Πρέσβης Νορβηγίας: Οι κρίσιμες θαλάσσιες υποδομές απαιτούν συμμαχία κράτους και ιδιωτικού τομέα-

Τη σημασία της προστασίας των κρίσιμων θαλάσσιων και υποθαλάσσιων υποδομών, καθώς και της στενής συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα για την ενίσχυση της στρατηγικής ανθεκτικότητας, ανέδειξε η πρέσβης της Νορβηγίας στην Ελλάδα, Harriet Elisabeth Berg, απαντώντας σε ερώτηση της προέδρου του ΑΠΕ-ΜΠΕ, ‘Αριας Αγάτσα, σχετικά με τα διδάγματα που μπορούν να μεταφερθούν από τον βόρειο άξονα του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Η κ. Berg υπογράμμισε ότι, παρότι η Νορβηγία δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμμετέχει ενεργά στις πρωτοβουλίες στρατιωτικής κινητικότητας του ΝΑΤΟ, επισημαίνοντας ότι η γεωγραφική της θέση την καθιστά κρίσιμο διάδρομο μεταφοράς στρατιωτικού εξοπλισμού προς τη Σουηδία και τη Φινλανδία. «Αυτό δείχνει πόσο αλληλένδετα είναι τα συμφέροντά μας στον τομέα της στρατιωτικής κινητικότητας», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Αναφερόμενη στη νορβηγική εμπειρία, τόνισε ότι η χώρα έχει αναπτύξει ένα ισχυρό σύστημα συνεργασίας μεταξύ του κράτους, της ναυτιλιακής βιομηχανίας, των πανεπιστημίων, των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και των λιμένων, στο πλαίσιο συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ), με στόχο τη διασφάλιση της επιχειρησιακής ετοιμότητας απέναντι σε κάθε μορφής κρίση.

Όπως σημείωσε, η Νορβηγία διαθέτει περίπου 600 λιμένες, οι οποίοι συμμετέχουν σε ένα ολοκληρωμένο σύστημα συνεργασίας και σχεδιασμού για την αντιμετώπιση εκτάκτων καταστάσεων.

«Οι λιμένες του μέλλοντος πρέπει να είναι έτοιμοι να ανταποκριθούν τόσο σε κρίσεις όσο και στις προκλήσεις της ψηφιοποίησης, της κυβερνοασφάλειας, των τεχνολογικών εξελίξεων και της ενεργειακής μετάβασης», ανέφερε.

Η Νορβηγίδα πρέσβης υπογράμμισε επίσης ότι η χώρα της, σε συνεργασία με τις υπόλοιπες σκανδιναβικές χώρες, σχεδιάζει από κοινού την ανθεκτικότητα των λιμενικών και θαλάσσιων υποδομών, προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματική αντιμετώπιση πιθανών απειλών και κρίσεων.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην προστασία των υποθαλάσσιων κρίσιμων υποδομών, επισημαίνοντας ότι, ως ένας από τους σημαντικότερους προμηθευτές ενέργειας της Ευρώπης, η Νορβηγία αντιμετωπίζει αυξημένες προκλήσεις ασφαλείας.

Όπως ανέφερε, μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και το σαμποτάζ στους αγωγούς Nord Stream, η χώρα ενίσχυσε σημαντικά τη συνεργασία τόσο με τον ιδιωτικό τομέα όσο και με διεθνείς εταίρους, μεταξύ των οποίων το Βέλγιο και άλλα κράτη, προκειμένου να ενδυναμώσει την προστασία των κρίσιμων υποθαλάσσιων υποδομών και να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.

-Μ. Βαρβιτσιώτης: Η Ελλάδα πρέπει να εμπιστευθεί τα ελληνικά ναυπηγεία-

Στο ζήτημα της επανεκκίνησης των Ναυπηγείων αναφέρθηκε ο πρώην υπουργός, Αντιπρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, απαντώντας σε ερώτηση της προέδρου του ΑΠΕ-ΜΠΕ, ‘Αριας Αγάτσα, για το τι διαχωρίζει μια πρόσκαιρη εμπορική ανάκαμψη από μια πραγματική στρατηγική ικανότητα εθνικής κλίμακας, ικανή να στηρίξει τόσο εμπορικό έργο όσο και ναυτική και αμυντική εφοδιαστική.

Ο κ. Βαρβιτσιώτης σημείωσε ότι, όταν εισήλθε στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, «τίποτα δεν εκινείτο» και η παρουσία εργαζομένων ήταν περιορισμένη. Όπως ανέφερε, σήμερα η εικόνα είναι διαφορετική, καθώς όποιος επισκεφθεί την εγκατάσταση θα δει γεμάτες προβλήτες και δεξαμενές.

Υπογράμμισε ότι πρόκειται για μια έκταση που ξεπερνά τα 1.000 στρέμματα, επισημαίνοντας πως μέσα σε δυόμισι χρόνια επανήλθε σε λειτουργία μια εμβληματική υποδομή, την οποία χαρακτήρισε ως την τρίτη σημαντικότερη βιομηχανική υποδομή της χώρας μετά τα δύο διυλιστήρια.

Ο ίδιος τόνισε ότι το επόμενο ζητούμενο είναι η βαθύτερη και ουσιαστικότερη συμμετοχή των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά τόσο στο ναυπηγικό όσο και στο αμυντικό έργο της χώρας. Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Βαρβιτσιώτης άσκησε έντονη κριτική για τη διαχρονική απουσία εθνικής και ευρωπαϊκής πολιτικής στήριξης της ναυπηγικής βιομηχανίας, τονίζοντας ότι το ελληνικό κράτος οφείλει να εμπιστευθεί τα ελληνικά ναυπηγεία.

«Η Ελλάδα προγραμματίζει να δαπανήσει περίπου 6 δισ. ευρώ για αμυντικά προγράμματα στο εξωτερικό. Το πρώτο που πρέπει να συμβεί είναι να εμπιστευτεί το ελληνικό κράτος τα ελληνικά ναυπηγεία», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι δεν απαιτούνται επενδύσεις δισεκατομμυρίων ευρώ για να κατασκευαστεί ένα ελληνικό υποβρύχιο στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά.

«Αρκεί μία παραγγελία από το ελληνικό κράτος για να μπορέσουμε να το κατασκευάσουμε, όπως ακριβώς συνέβη και στο παρελθόν», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, υπενθύμισε ότι τα ελληνικά ναυπηγεία έχουν κατασκευάσει στο παρελθόν υποβρύχια, ενώ σήμερα συντηρούν τον υφιστάμενο στόλο και έχουν ήδη καταθέσει, σε συνεργασία με τη γερμανική TKMS, πρόταση για τον εκσυγχρονισμό των υποβρυχίων τύπου 214 «Παπανικολής».

Όπως υποστήριξε, κάθε ευρώ που δαπανάται για αμυντική παραγωγή εντός της χώρας επιστρέφει κατά περίπου 25% στα δημόσια ταμεία, γεγονός που καθιστά τις εγχώριες αμυντικές επενδύσεις ουσιαστικά οικονομικότερες και ταυτόχρονα αναπτυξιακές.

Ο κ. Βαρβιτσιώτης απέδωσε τη σημερινή υποχώρηση της ευρωπαϊκής ναυπηγικής βιομηχανίας σε πολιτικές αποφάσεις που ελήφθησαν τις τελευταίες δεκαετίες. Όπως σημείωσε, ενώ το 2000 η Ευρώπη κατασκεύαζε περίπου το 55% των νέων πλοίων παγκοσμίως, σήμερα το ποσοστό αυτό έχει περιοριστεί περίπου στο 5% σε αριθμό πλοίων.

«Η Ευρώπη αποφάσισε ότι δεν χρειάζεται να διαθέτει ναυπηγεία. Αποκλείστηκαν από τα ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία, επιβλήθηκαν αυστηροί κανόνες που περιόρισαν την ανταγωνιστικότητά τους και, ταυτόχρονα, οι ασιατικές χώρες στήριξαν ενεργά τη ναυπηγική τους βιομηχανία», τόνισε.

Καταλήγοντας, προειδοποίησε ότι παρά τη διαρκώς αυξανόμενη ανάγκη στρατηγικής αυτονομίας της Ευρώπης, δεν διαφαίνεται ακόμη ένα ολοκληρωμένο ευρωπαϊκό σχέδιο ανασυγκρότησης της ναυπηγικής βιομηχανίας, επισημαίνοντας ότι οι πρωτοβουλίες που αναλαμβάνουν σήμερα οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έπρεπε ήδη να έχουν κινητοποιήσει την Ευρώπη προς την ίδια κατεύθυνση.

-Π. Τσάκωνας: Από «transit hub» σε στρατηγικό κόμβο τα ελληνικά λιμάνια-

Τη σημασία της μετατροπής των ελληνικών λιμανιών από απλές εμπορικές υποδομές σε κόμβους στρατηγικής ισχύος, ανέδειξε ο Παναγιώτης Τσάκωνας, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Σπουδών Ασφάλειας και Ανάλυσης Εξωτερικής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και κύριος ερευνητής, επικεφαλής του Προγράμματος Εξωτερικής Πολιτικής και Ασφάλειας του ΕΛΙΑΜΕΠ.

Απαντώντας σε ερώτηση της ‘Αριας Αγάτσα για το πότε ένα λιμάνι παύει να αποτελεί απλώς εμπορική υποδομή και μετατρέπεται σε εργαλείο ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο, ο κ. Τσάκωνας υπογράμμισε την ανάγκη μετάβασης από το μοντέλο του «transit hub» σε εκείνο του «strategic hub».

Όπως εξήγησε, οι λιμενικές υποδομές και οι αλυσίδες εφοδιασμού μπορούν να συνδέσουν τα γεωγραφικά πλεονεκτήματα μιας χώρας με την πολιτική σταθερότητα, τη δυνατότητα προσέλκυσης μακροπρόθεσμων επενδύσεων και τη διαλειτουργικότητα μεταξύ διαφορετικών, κυρίως συμμαχικών, συστημάτων.

Στόχος, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η γεωγραφική θέση της Ελλάδας να μην αποτελεί απλώς ένα στατικό πλεονέκτημα, αλλά να μεταφράζεται σε συγκεκριμένα και μετρήσιμα στρατηγικά αποτελέσματα.

Ο κ. Τσάκωνας επισήμανε, ωστόσο, ότι για να επιτευχθεί αυτή η μετάβαση απαιτείται να αντιμετωπιστούν σημαντικές προκλήσεις. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η αποτελεσματική σύνδεση των λιμανιών με την ενδοχώρα, η ανάπτυξη σύγχρονων χερσαίων υποδομών και η ένταξή τους σε ένα ευρύτερο και ανθεκτικό δίκτυο εφοδιαστικών αλυσίδων.

«Τα λιμάνια δεν μπορούν να λειτουργήσουν μόνα τους», τόνισε, επισημαίνοντας ότι η στρατηγική τους αξία εξαρτάται από τις σιδηροδρομικές, οδικές, ενεργειακές και ψηφιακές διασυνδέσεις που τα υποστηρίζουν.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε, επίσης, στην ανάγκη αντιμετώπισης των σύγχρονων απειλών, οι οποίες έχουν ενταθεί και αποκτήσει νέες μορφές μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, καθώς και στην ανάγκη χρηματοδότησης νέων τεχνολογιών.

Στο πλαίσιο αυτό, έθεσε ως προτεραιότητα την αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης, την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των εφοδιαστικών αλυσίδων και τη σύνδεση του εγχώριου συστήματος καινοτομίας με τις ανάγκες της ασφάλειας και της οικονομικής ανάπτυξης.

Όπως κατέληξε, μόνο μέσα από έναν ενιαίο σχεδιασμό που θα συνδυάζει υποδομές, τεχνολογία, ασφάλεια, χρηματοδότηση και πολιτική σταθερότητα μπορούν τα ελληνικά λιμάνια να αποκτήσουν ουσιαστική στρατηγική υπόσταση και να λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστές ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο.

-Μ. Μαθιουλάκης: Πότε μια ενεργειακή υποδομή αποκτά γεωπολιτική αξία-

Τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες μια ενεργειακή υποδομή μετατρέπεται σε στρατηγικό κόμβο ανέλυσε ο Μιχάλης Μαθιουλάκης, αναλυτής Ενεργειακής Στρατηγικής του ΕΛΙΑΜΕΠ και ακαδημαϊκός διευθυντής του Ελληνικού Ενεργειακού Φόρουμ.

Απαντώντας σε ερώτηση για το κατά πόσο εγκαταστάσεις LNG, ηλεκτρικές διασυνδέσεις, αποθηκευτικοί χώροι καυσίμων και άλλες ενεργειακές υποδομές προσδίδουν πραγματική γεωπολιτική αξία σε ένα λιμάνι, ο κ. Μαθιουλάκης επισήμανε ότι ο χαρακτηρισμός ενός έργου ως «στρατηγικού» απαιτεί σαφή κριτήρια.

Όπως ανέφερε, μια ενεργειακή υποδομή αποκτά στρατηγικό χαρακτήρα όταν συμβάλλει στην προσπάθεια ενός κράτους να ενισχύσει τη θέση του στο διεθνές σύστημα, να περιορίσει την εξάρτησή του από τρίτες χώρες και να αυξήσει τη δυνατότητα άσκησης επιρροής προς άλλες κατευθύνσεις.

«Ένα λιμάνι αποκτά στρατηγική αξία όταν διαθέτει ενεργειακές υποδομές που βοηθούν τη χώρα να μειώσει την επιρροή τρίτων και να ενισχύσει τη δική της επιρροή», σημείωσε.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η στρατηγική σημασία μιας υποδομής δεν εξαρτάται από το είδος της. Μπορεί να αφορά έναν τερματικό σταθμό LNG, ένα FSRU, ένα υποθαλάσσιο ηλεκτρικό καλώδιο, εγκαταστάσεις πετρελαίου ή έναν συνδυασμό διαφορετικών ενεργειακών έργων. Το κρίσιμο στοιχείο είναι κατά πόσο η συγκεκριμένη υποδομή εξυπηρετεί τους βασικούς στόχους ενεργειακής ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής της χώρας.

Αναφερόμενος ειδικότερα στα ευρωπαϊκά λιμάνια, ο κ. Μαθιουλάκης υπογράμμισε ότι η συζήτηση για τη στρατηγική αυτονομία δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στη μείωση της επιρροής της Ρωσίας και της Κίνας.

Όπως επισήμανε, στο σημερινό διεθνές περιβάλλον η Ευρώπη οφείλει να εξετάσει συνολικά τις ενεργειακές της εξαρτήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της ανάγκης περιορισμού της υπερβολικής εξάρτησης από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Υπό αυτή την έννοια, η γεωπολιτική αξία ενός λιμανιού δεν προκύπτει απλώς από την ύπαρξη ενεργειακών εγκαταστάσεων, αλλά από τον βαθμό στον οποίο αυτές ενισχύουν την ανθεκτικότητα, την αυτονομία και τη διεθνή ισχύ της χώρας σύμφωνα με τον ίδιο.

Το άρθρο Athens Defence Conference: Στρατηγική ατζέντα για ναυτιλία, ναυπηγεία, λιμάνια & ενέργεια εμφανίστηκε πρώτα στο Maritimes.

Το σχεδιαζόμενο έργο εξαγωγής FLNG αναμένεται να έχει χωρητικότητα έως και 12 εκατομμύρια τόνους ετησίως, με την Kanata να εκτιμά τις συνολικές κεφαλαιουχικές δαπάνες σε περίπου 15,7 δισεκατομμύρια δολάρια, με την επιφύλαξη των τελικών μηχανικών, εμπορικών όρων και κανονιστικών εγκρίσεων.

Σύμφωνα με το Μνημόνιο Συνεργασίας, οι δύο εταιρείες θα διερευνήσουν τη συνεργασία στη μηχανική και κατασκευή πλωτών εγκαταστάσεων παραγωγής LNG και σχετικών εγκαταστάσεων, λειτουργιών και συντήρησης καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής του έργου, στρατηγικής συμμετοχής στο μετοχικό κεφάλαιο, μακροπρόθεσμων ρυθμίσεων αγοράς LNG και λύσεων midstream, συμπεριλαμβανομένων των μεταφορέων LNG και των πλοίων ανεφοδιασμού.

Ο Philippe Levy, πρόεδρος της μονάδας ενεργειακών μονάδων της Hanwha Ocean, δήλωσε ότι το πλωτό LNG θα μπορούσε να προσφέρει μια «ευέλικτη και κλιμακούμενη πορεία» για νέα έργα εξαγωγής όπου οι τεχνικές, εμπορικές, περιβαλλοντικές και κανονιστικές συνθήκες είναι ευθυγραμμισμένες. «Αυτό το Μνημόνιο Συνεργασίας είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα. Απομένει να γίνουν σημαντικές εργασίες πριν από τη λήψη οποιασδήποτε τελικής απόφασης επένδυσης ή εκτέλεσης του έργου», δήλωσε.

Το Kanata LNG αναπτύσσεται ως μια αρθρωτή, θαλάσσια εγκατάσταση υγροποίησης κοντά στον Prince Rupert, που περιγράφεται ως το πλησιέστερο λιμάνι του Ειρηνικού στη Βόρεια Αμερική προς τη Βορειοανατολική Ασία. Η Kanata δήλωσε ότι το έργο αποσκοπεί στην παροχή κλιμακούμενης εξαγωγικής ικανότητας χρησιμοποιώντας αρθρωτές κατασκευές και πλωτές υποδομές.

«Η Hanwha προσφέρει παγκοσμίως αναγνωρισμένες δυνατότητες σε πλωτές υποδομές, ναυπηγική βιομηχανία και ενεργειακά συστήματα, καθιστώντας την έναν εξαιρετικό συνεργάτη καθώς προχωράμε το έργο», δήλωσε από την πλευρά του ο Robert Delamar, Διευθύνων Σύμβουλος της Kanata.

Η Kanata έχει επίσης προσφέρει στα συμμετέχοντα First Nations την ευκαιρία να αποκτήσουν έως και 50% συμμετοχή στο έργο, με την επιφύλαξη διαπραγματεύσεων, χρηματοδοτικών ρυθμίσεων και ισχυουσών εγκρίσεων.

Το Μνημόνιο Συνεργασίας δεν είναι δεσμευτικό και δεν δημιουργεί καμία νομική υποχρέωση για κανένα από τα μέρη να προχωρήσει σε μια οριστική συναλλαγή. Οποιεσδήποτε μελλοντικές δεσμεύσεις σχετικά με τη μηχανική, τις επενδύσεις, τις λειτουργίες ή την ανάληψη LNG θα εξαρτηθούν από την δέουσα επιμέλεια, τις δεσμευτικές συμφωνίες, τις εγκρίσεις του διοικητικού συμβουλίου και άλλους συνήθεις όρους.

Το άρθρο Hanwha Ocean: Μνημόνιο συνεργασίας για το Kanata FLNG project ύψους $15,7 δισεκατομμυρίων εμφανίστηκε πρώτα στο Maritimes.

Ο Σέρχιι Κ., όπως είναι γνωστός ο ύποπτος αφού με βάση τη γερμανική νομοθεσία απαγορεύεται να αποκαλύπτεται το επώνυμό του, “και άλλα μέλη στρατιωτικού προσωπικού κατέστρωσαν, με αίτημα των ουκρανικών αρχών, σχέδιο με στόχο να καταστρέψουν τους αγωγούς Nord Stream 1 και 2”, ανέφερε σε ανακοίνωση η εισαγγελία, υπενθυμίζοντας ότι οι υποθαλάσσιοι αγωγοί υπέστησαν δολιοφθορά με εκρηκτικά τον Σεπτέμβριο του 2022.

Ο Ουκρανός υπήκοος κατηγορείται για “συνέργεια σε έγκλημα πολέμου, διαταραχή δημόσιων υπηρεσιών, πρόκληση έκρηξης και καταστροφή δομών”.

Ο στόχος ήταν να διακοπούν μόνιμα οι παραδόσεις αερίου μέσω των αγωγών και να εμποδιστεί η Ρωσία από το να χρησιμοποιήσει τα έσοδα από το εμπόριο φυσικού αερίου προκειμένου να χρηματοδοτήσει τις πολεμικές προσπάθειές της, ανέφερε η εισαγγελία.

Ο κατηγορούμενος, που είναι επικεφαλής ομάδας επαγγελματιών δυτών και ειδικός στα εκρηκτικά, εισήλθε στη Γερμανία με πλαστό ουκρανικό διαβατήριο τον Σεπτέμβριο του 2022 και επιβιβάστηκε σε θαλαμηγό που είχε ενοικιάσει με πλαστά έγγραφα ταυτοποίησης, ανέφεραν.

Εκείνος και οι συνεργοί του μετέφεραν στη συνέχεια μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών υψηλής επίδοσης και κατάλληλων για στρατιωτική χρήση μέσω διεθνών χωρικών υδάτων σε τοποθεσία κοντά στο νησί Μπόρνχολμ της Δανίας, όπου τα τοποθέτησε στους υποθαλάσσιους αγωγούς, σύμφωνα με την ανακοίνωση της εισαγγελίας.

Ο Σέρχιι Κ. συνελήφθη στην Ιταλία τον περασμένο Αύγουστο και μεταφέρθηκε στη Γερμανία τον Νοέμβριο. Αρνείται την εμπλοκή του.

Γερμανικά δικαστήρια έχουν αποφανθεί ότι η υπόθεση εμπίπτει στη γερμανική δικαιοδοσία επειδή οι αγωγοί που υπέστησαν ζημιές καταλήγουν στο Λούμπμιν στο κρατίδιο Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας και η απώλειά τους επηρέασε την ενεργειακή ασφάλεια και την εσωτερική ασφάλεια της Γερμανίας.

Το άρθρο Γερμανία: Η εισαγγελία κατηγορεί τις ουκρανικές αρχές ότι διέταξαν δολιοφθορά στους αγωγούς Nord Stream το 2022 εμφανίστηκε πρώτα στο Maritimes.

Tην αξία των ορυκτών πόρων, τις προοπτικές και τη σημαντική συνεισφορά της ΕΑΓΜΕ και τον γεωστρατηγικό ρόλο της Ελλάδας ανέδειξε ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κ. Σταύρος Παπασταύρου, μιλώντας στο ετήσιο συνέδριο της Ελληνικής Αρχής Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΕΑΓΜΕ), με τίτλο «Γη & Μέλλον – Υπόγειες λύσεις για επίγειες προκλήσεις».

Αναφερόμενος στον ρόλο της ΕΑΓΜΕ ο κ. Παπασταύρου  υπογράμμισε ότι «πρόκειται για μία Εθνική Αρχή που έχει πάνω από έναν αιώνα δημόσιας προσφοράς. Είναι ένας διαχρονικά πολύτιμος σύμμαχος της Ελληνικής Πολιτείας για τη γνώση, τη χαρτογράφηση, την προστασία, αλλά και την αξιοποίηση του ελληνικού υπεδάφους. Ταυτόχρονα, αποτελεί έναν άγρυπνο επιστημονικό φρουρό για την προστασία των πολιτών απέναντι σε φυσικούς κινδύνους και καταστροφές».

Σε ερώτηση για τη στρατηγική της χώρας μας αναφορικά με τις κρίσιμες πρώτες ύλες, ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας ανέφερε: «Η χώρα μας έχει μια μακρά ιστορία στις κρίσιμες πρώτες ύλες, η οποία είναι σχεδόν μοναδική. Αυτό που είναι πολύ σημαντικό να ξεκαθαρίσει κανείς είναι ότι οι λύσεις στο υπέδαφος είναι λύσεις οι οποίες γίνονται με όρους σεβασμού του περιβάλλοντος και πολύ περισσότερο σεβασμού της ασφάλειας και της τοπικής κοινωνίας. Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου είναι έννοια απολύτως συμβατή με την έννοια της προστασίας της φύσης και της τοπικής κοινωνίας».

«Η πολιτική βούληση της Κυβέρνησης είναι να αξιοποιήσει τον φυσικό πλούτο που έχει η Ελλάδα. Εάν μάθαμε κάτι από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και από την κρίση στα Στενά του Ορμούζ είναι η κορυφαία σημασία για κάθε χώρα να μειώσει την ενεργειακή της εξάρτηση», είπε. Ο κ. Παπασταύρου επεσήμανε ότι η Ευρώπη έχει μείνει πίσω στην αξιοποίηση των κρίσιμων πρώτων υλών «και τώρα ανακαλύπτει το κόστος αυτής της επιλογής. Η Ευρώπη, για να παραμείνει ανταγωνιστική, οφείλει να αναπτύξει, σήμερα, τα κρίσιμα ορυκτά της».

«Η χώρα μας είναι από τις 4-5 χώρες, οι οποίες βρίσκονται στην πρωτοπορία της αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου. Έχει την επιστημονική γνώση. Έχει το ανθρώπινο δυναμικό. Έχει την πολιτική βούληση της Κυβέρνησης. Χρειαζόμαστε την επιστημονική γνώση της Εθνικής Αρχής», ανέφερε ο ΥΠΕΝ.

Σε ερώτηση για τη νέα ενεργειακή αρχιτεκτονική επεσήμανε: «Κινηθήκαμε πολύ γρήγορα και είμαστε μία από τις χώρες που βρίσκονται στο επίκεντρο αυτής της νέας αρχιτεκτονικής. Η ανάπτυξη των υδρογονανθράκων δεν είναι ούτε για σήμερα ούτε για αύριο ούτε για μεθαύριο. Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της Πατρίδας μας  είναι εθνική υπόθεση. Δεν ανήκει αποκλειστικά σε κάποιον πολιτικό χώρο. Ανήκει στους Έλληνες. Είναι πλούτος των Ελλήνων. Και πρέπει να γίνει με σύγχρονους τρόπους, με σεβασμό στην τοπική κοινωνία, αλλά χωρίς φοβικότητα».

«Με τις εξελίξεις στον Κόλπο ανακαλύπτει κανείς τη σημασία ακόμα περισσότερο της Ανατολικής Μεσογείου», είπε επίσης, ο ΥΠΕΝ, ενώ αναφερόμενος στις εξελίξεις για τον Κάθετο Διάδρομο, εξήγησε ότι «ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα γιατί δεν υπήρχε κουλτούρα. Οι χώρες μας είχαν διαιρεθεί από τη γεωγραφία, από την ιδεολογία, από την ιστορία. Αυτό τώρα ξεπερνιέται. Γι’ αυτό και ο Κάθετος Διάδρομος, πέρα από τη σημασία που έχει για το φυσικό αέριο, έχει πολύ μεγάλη αξία σε μια αλλαγή νοοτροπίας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη».

Ο κ. Παπασταύρου αναφέρθηκε και στις έρευνες για τους υδρογονάνθρακες στην Ελλάδα, τονίζοντας ότι στα μέσα Φεβρουαρίου του 2027 αναμένεται η πρώτη ερευνητική γεώτρηση στο σημείο στο Ασωπός, στο Βορειοδυτικό Ιόνιο και έως το τέλος του τρέχοντος έτους θα έχουμε σεισμικές έρευνες νότια της Κρήτης και νότια της Πελοποννήσου.

Το άρθρο Στ. Παπασταύρου: «Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της πατρίδας μας είναι εθνική υπόθεση» εμφανίστηκε πρώτα στο Maritimes.